Algemene reactie op concept bestuurlijk akkoord, hoofdstuk sociaal domein
Van "2. Sociaal domein: Omzien naar elkaar"
Ga naar het project
Culemborg, 14 mei 2022.
Beste Johan van der waal, Tim de Kroon en Dagmar Kusters,
Even een korte kennismaking mijnerzijds:
Mijn naam is Evelien van Wiggen. Ik ben fysiotherapeut en werk, naast het geven van individuele behandelingen ook met groepen mensen. Ook in de laten we zeggen 1/2 lijn. Ik geef, samen met Kees van Blokland, trainer volleybal, beweeglessen binnen een leefstijl interventie programma. Dit gedeelde wordt bekostigd vanuit het preventie akkoord even als de valpreventiecursus Balanstraining die ik samen met Ellen Hannes , Taiji Chi docent geef. Hiernaast zit ik, onder meer, in de lokale werkgroep valpreventie en werkgroep eenzaamheid.
Met aandacht heb ik het stukje sociaal domein in het concept bestuursakkoord gelezen. De andere onderdelen zijn ook erg belangrijk, maar daar heb ik minder verstand van.
Graag geef ik hier mijn overdenking over dit hoofdstukje.
Heel terecht dat de jeugd grote aandacht krijgt. De jeugdzorg is al jaren “een lastige” en hoe meer kinderen en jeugdigen er tussen wal en schip vallen, hoe meer problemen zij nu en op volwassen leeftijd ervaren. Met alle gevolgen van dien.
Aandacht voor volwassenen en senioren wordt tussen neus en lippen door wel benoemd in dit bestuursakkoord, maar zo vluchtig dat het ook makkelijk in de vergetelheid geraakt. Wij weten allen dat er nu al een “grijze golf” gaande is en dat mijn lichting (1959) het staartje van die golf is. De zorg kent hier nu al de nodige uitdagingen.
We weten ook dat de (jong) volwassenen van nu over het algemeen moeite hebben een gezonde leefstijl te kunnen volgen. En dat is absoluut niet hun persoonlijke keuze alleen! De westerse maatschappij is op dit moment zeer ongezond voor onze lichamen die functioneren alsof we 70.000 jaar geleden leefden. We worden naar allerlei gemak keuzes geleid. Zeker wanneer je daar gevoelig voor bent en niet ervaart dat je die kant op betutteld wordt (reclame!). (Korte termijn voldoening) Zie dan maar eens keuzes te maken waar je lichaam en geest, op de lange duur, meer welzijn zullen ervaren.
Hier ligt een grote opdracht voor de landelijke politiek, maar moet gevoed worden door de gemeentelijke politiek omdat die steeds meer preventieve en curatieve taken toegeschoven krijgen.
Mijns inziens moet ook de pijler van welzijn voor volwassenen en senioren een ruimhartige aandacht krijgen. Mede daarvoor is er in het recente verleden het sportakkoord opgetuigd en door velen ondertekend en zo ook de preventie alliantie. Beiden hebben absoluut raakvlakken en het zou zonde zijn wanneer daar een glazen muur zou ontstaan. Zeker ook om het Inclusief sporten en bewegen te faciliteren. Dus daar is het mijns inziens heel erg nodig beiden te koppelen en “de gang er in te houden”.
Wat zich in de maatschappij wat aftekent is dat de jongvolwassenen tijdens het begin van hun carrière en gezinsopbouw te weinig lichamelijke beweging krijgen en dat het verderop in hun leven voor een redelijk grote groep moeilijk is de mogelijk ooit gedane beweegactiviteiten in hun jeugd weer op te pakken. Met alle gezondheidsrisico’s van dien. We zien nu steeds meer mensen die in hun veertiger jaren al (meerdere) chronische ziekten (co morbiditeit) ontwikkelen. Het laat zich raden wat er verder op in hun leven gebeurt wanneer we geen kans zien deze trend te breken. En het niet lukt hen vanaf dan tot seniore leeftijd letterlijk en figuurlijk te laten bewegen.
Verder is bekend dat grote financiële zorgen de gezondheid ernstig schaden. Dit betekent mogelijk dat er op een totaal andere manier naar de financiële hulpverlening gekeken moet gaan worden. Zeker nu er steeds meer mensen financieel gemangeld dreigen te worden.
Ik besef dat we voor een enorme opgave staan, de corona crisis ( die mogelijk nog niet voorbij is) heeft deze opgave nog groter gemaakt. Mijn advies zou zijn: Zorg dat u ons allen (zowel de zorg-, welzijn- en sport verleners als de bevolking) betrokken houdt, verbindt en faciliteert om u te ondersteunen in de maatschappelijke taken die voor ons liggen.
Het kindercollege heeft er duidelijk oog voor, maar verder in het bestuurlijk akkoord lijkt het een blinde vlek: volwassenen en ouderen faciliteren gezond oud te laten worden.
Nu investeren in bruto gemeentelijk welzijn product bespaart kosten op termijn en geeft een gezondere bevolking die meer welzijn ervaart.
Leg dit goed vast zodat er de komende 4 jaar een mooi levensloopbestendig huis in het sociaaldomein gebouwd kan worden.
Doe wat u goeddunkt, mogelijk dat u behoefte heeft met elkaar in gesprek te komen.
Hoogachtend en met vriendelijke groet,
Evelien van Wiggen.
